Babeszjoza psów – piroplazmoza
Babeszjoza psów powodowana jest przez bytujący wewnątrz erytrocytów gatunek pierwotniaka Babesia canis oraz coraz częściej przez Babesia gibsoni, którego zasięg występowania w Stanach Zjednoczonych oraz w Europie stale się poszerza. Znaczenie poszczególnych gatunków kleszczy w przenoszeniu babeszjozy psów zmienia się w zależności od geograficznej lokalizacji.
Patogeneza babeszjozy powodowanej przez B. canis canis i B. gibsoni oraz towarzyszące jej objawy kliniczne związane są z postępującą anemią hemolityczną. Natomiast w przebiegu znacznie cięższej choroby, której przyczyną jest B. c. rossi może dochodzić do wstrząsu z towarzyszącym niedotlenieniem i spadkiem ciśnienia oraz zespołem rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), uogólnionej reakcji zapalnej oraz upośledzenia funkcji wielu narządów. Nasilenie procesu chorobowego jest ponadto uzależnione od gatunku wektora biologicznego, jak również wieku, rasy oraz statusu immunologicznego psa.
Na obszarach endemicznych powszechnie notuje się występowanie przebiegających przewlekle zakażeń B. canis bądź B. gibsoni. Choć dotknięte nimi zwierzęta zdają się być klinicznie zdrowe i objawy choroby manifestują się u nich jedynie pod wpływem działania stresu, jednak stanowią one rezerwuar patogenów dla zwierząt podatnych na zakażenie, a ponadto ich sprawność fizyczna utrzymuje się na poziomie niższym niż optymalny.
Źródło: www.kleszcze.com.pl/kleszcze/choroby_zakazne_babeszjoza_piroplazmoza.htm
