Erlichioza psów
Erlichioza psów powodowana jest przez przenoszone przez kleszcze, umiejscawiające się wewnątrzkomórkowo, riketsje z rodzaju Ehrlichia, które u psów bytują, jak wykazano, wewnątrz monocytów, granulocytów oraz płytek krwi. Obecnie rozróżnia się trzy grupy genetyczne riketsji z rodzaju Ehrlichia, które sklasyfikowano na podstawie filogenetycznej analizy podjednostki 16S rRNA. Do grupy genetycznej III zalicza się E. canis odpowiedzialną za wywoływanie choroby występującej powszechnie na obszarach tropikalnych i klimatu umiarkowanego. Geograficzne rozmieszczenie E. canis poszerzyło się wraz ze zwiększeniem zasięgu występowania R. sanguineus. Rozróżnienie objawów klinicznych chorób powodowanych przez przynależne do grupy genowej III gatunki, które są przyczyną zakażeń u psów, może być niemożliwe, a ponadto występować mogą różnice w zjadliwości pomiędzy szczepami.
Powszechnie notuje się utrzymującą się przewlekle podkliniczną postać zakażenia powodowaną przez ulegające sekwestracji w tkance śledziony mikroorganizmy. W następstwie utrzymującej się długo infekcji może rozwinąć się zagrażająca życiu przewlekła postać erlichiozy o poważnym przebiegu, którą wiąże się z nieodwracalnym uszkodzeniem szpiku kostnego. Erlichioza przebiega ciężej u pewnych ras (np. u owczarków niemieckich oraz u zwierząt młodszych). Jednakże na przebieg choroby mogą wpływać również zakażenia towarzyszące, poziom odporności oraz zmienność pomiędzy różnymi szczepami drobnoustroju.
Źródło: www.kleszcze.com.pl/kleszcze/choroby_zakazne_erlichioza.htm
